|
|
|
|
 |
 |
|
|
|
Murron is geboren op 3 februari 2003 uit Tsjika, een champagne mink Tonkanees poes en Bartje, een seal point Siamees kater (traditionele type) en is de kat van mijn broer Mark. In het begin was het een erg bang hoopje, maar dat is nu gelukkig anders. Ze is een echte dondersteen en laat zich moeilijk pakken. Spelen met Arwen vindt ze geweldig en de twee dames kunnen na wat opstartproblemen goed met elkaar overweg. Murron is een totaal ander typje dan Arwen, heel onafhankelijk. Net als Arwen komt ze regelmatig logeren bij de jongens, zodat de hele troep gewend blijft aan elkaar.
 |
 |
|
|
|
 |
|
|
|
|
In Maart is Adsila als gezelschap voor Murron gekomen. Adsila is in de tussentijd al weer een aantal weken bij mijn broer Mark. Helaas was de eerste confrontatie met Murron niet geslaagd. Murron heeft Adsila aangevallen en sindsdien zijn deze twee apart gehouden. We hebben een heel plan uitgedokterd om te proberen dat Murron toch goed met de kittens overweg kan. Murron verblijft tijdelijk bij de vriend van mijn moeder, en de bovenbuurman van Mark in huis. Adsila woont wel gewoon bij Mark. Het idee is om Murron na minimaal twee maanden pas weer langzaam bij Mark te introduceren. Dat betekent dat Murron af en toe in contact gaat komen met Adsila, maar dan wel zo dat ze elkaar niet kunnen aanvallen. Murron zal dan af en toe in de bench gaan, als Mark erbij is, om aan Adsila te wennen en weer bij de bovenbuurman wonen op momenten dat hij niet thuis is. Op deze manier hopen we dat de twee langzaam aan elkaar wennen.
 |
 |
|
|
|
Murron is ontzettend bang van de kittens (Yelin, Adsila, Pikatchu, Gennaro), langzaam wennen aan ze in de bench heeft niet geholpen, ze bleef bang, ook aan de lijn in de kamer hielp niet. De andere kittens zijn supernieuwsgierig en komen kijken maar Murron reageert dan opeens erg aanvallend. Adsila en Yelin dagen haar ook nog uit. En sinds Pikatchu een aanval van Murron op een andere kat heeft meegemaakt is hij zo geschrokken dat hij tegenwoordig Murron een hele andere behandeling geeft. Is hij anders erg lief en gezellig tegen de anderen (ook tegen nieuwkomer Gennaro) tegen Murron is hij onaardig, blazen en grommen bij het leven. Murron is duidelijk niet gelukkig, daarom hebben we besloten haar te castreren. We hopen dat als al die hormonen uit haar lijfje zijn (ze was aan de pil aangezien ze om de week dagenlang krols was) Murron iets zal opknappen. Het blijft natuurlijk afwachten of Murron na haar castratie wel langzaam aan de andere katten gewend raakt (overigens is ze nog steeds dol op Osiris en ook Basha vindt ze lief), maar niet geschoten is altijd mis.
Juli 2004 Hoe ouder Murron wordt, hoe duidelijk het is dat ze eigenlijk een echte Chocolate/Champagne Mink Tonkanees is. Haar oogkleur wordt steeds minder blauw en steeds meer groenblauw. Ze is nog steeds niet gewend aan Adsila, maar we geven de moed nog niet op!
Na haar castratie is Murron duidelijker rustiger geworden. Niet meer zo agressief als ervoor. Na een aantal maanden kan ze goed met Adsila overweg, ze liggen zelfs samen te slapen heb ik mij laten vertellen. Dit bewijst weer dat geduld een schone zaak is, want het heeft wel een tijd geduurd, verschillende methoden uitgeprobeerd, maar voor Murron lag het toch aan de hormonen. Katten worden echt stabieler na castratie, dus is een nest niet noodzakelijk, laat je kat dan castreren (steriliseren wordt niet gedaan, ook niet bij poezen, dat is namelijk het afbinden van de eileiders cq. zaadleiders, en ook bij poezen worden de organen geheel verwijderd)!
Cattery elvëa mëoi | Poezen | Katers | Peetooms | Kittens | Genetica | Shows | Links
Cattery elvëa mëoi
elinegeertsema@zonnet.nl
Date Last Modified: 28-11-2004
Copyright Eline Geertsema