Mondat 2nd February 2004 Yesterday's photoshoot can be seen below. Unfortunately I cannot tell the kittens apart without looking at their nailpolish. When I did know (I made a sketch of the positions the kittens were in) I put the names on the picture. The girls are both seal point and thus have the darkest faces, the boys are chocolate point and have the lighter faces...
And this morning they were in a playing mood, which I captured for eternity as well:
I also made a mini film with my digital camera, the quality is bad, much too dark. The file is too big to put on my site or mail around anyway, but I'll keep it to put on a cd-rom to give to the future owners of the kittens when they leave (which isn't going to be in the near future luckily). My efforts to get the kittens eating their porridge aren't getting anywhere yet. Ancalë is the only one who will lick from the spoon, I will try again later, they have to start eating it anyway.
Tuesday 3rd February 2004 Ancalë has the climbingqualities of his mother, he can climb up on the piramid, he even climbed into the piramid today, sat in it for a while and climbed out again. Arwen didn't like it at all. Amuntë tries to climb as well, but it seems like he doesn't dare to go that high yet. The ladies are more the playing kind, romping about, they haven't tried climbing yet. Amuntë was purring together with his mother this morning when he was drinking, very sweet to hear. Anarórë broke a record, she gained 28 grams today. They still won't eat the porridge I give them, they only eat some if I put it in their mouths. They got dewormed for the first time today, with a paste, they all ate it without any fuss. Arwen had a pill, and it took me a lot more trouble (she will spit out the paste)...
Saturday 7th February 2004 A lot to tell, my efforts in the porridge department weren't very successful until this afternoon. Three kittens ate some porridge by themselves, from the plate! At last! The boys are exploring the litter box as well, first trying to eat the litter, so I could get it out of their mouths again and now they have urinated a bit in it. I feel like a proud mother. One of the boys climbed all the way up the piramid today, and sat on top as well. A first, no kitten climbed to the top before. The kittens are getting more playful every day, this morning my feet were attacked. They can also stand up against your leg, I'm glad they haven't started climbing up my legs yet. Besides running they try to jump small jumps now too, everything goes well.
please be patient for the translation..... Maandag 9 februari 2004 Het pap eten gaat steeds beter, op advies van een Somali fokster heb ik ze een maaltijdje tartaar laten proeven. De jongens waren er meteen weg van en wilden dat wel opeten. Arwen trouwens ook, die moest ik dus even buiten de kamer zetten, anders at zij het allemaal op. Ik heb de jongens lekker laten eten en Arwen flink laten brullen, want ze vond het maar niets dat buiten gesloten worden. De dames wilden niet zo. Anarinya ging na het eerste introductie hapje van mij in de kittenkooi zitten en de droge brokjes die Arwen had rondgestrooid op zitten eten. Dus toen heb ik haar maar een apart schaaltje met droge kittenbrokjes gegeven, waar ze lekker van heeft zitten eten. Anarórë wilde niet eten, die is maar op de kattenbak een plasje gaan doen in plaats daarvan. Nadat de jongens klaar waren met eten heb ik Arwen de rest laten opeten. Heerlijk vond ze dat, en ze wilde graag meer.
Woensdag 11 februari 2004 Gisteren heeft Anarinya denk ik aan haar broers verteld dat die brokjes die mama eet lekker zijn, dus er zat gisteren een drietal kittens droge brokjes te eten. Anarórë gaf de voorkeur aan de pap. De klimpiramide is een goede investering geweest van onze tijd, ze zitten er constant in, klimmen omhoog, gaan binnen op een plankje zitten of lekker bovenop liggen slapen. Arwen vindt het niet altijd even geslaagd, die kittens bovenop, maar ze moet niet zeuren. Ze gedraagt zich zelf ook niet ideaal. In de kitten/pc kamer staat ook nog een kledingkast, met erbovenop twee dozen (met deksel) met daarin mijn knuffeldieren. Voornamelijk grote knuffeldieren en die beschermd moeten worden tegen Arwen's destructieneigingen. Helaas heeft ze ontdekt dat ze de knuffels uit de doos kan halen en elke morgen vind ik er wel één of twee op de grond. Had ik na een paar dagen ze weer allemaal terug gelegd, liggen ze binnen de kortste keren weer door de kamer. Mijn Pink Panther heeft nu zelfs een afgesabbeld oor ervan gekregen. Arwen knaagt erop en dan ziet het er niet meer uit. Ik krijg het haar helaas niet afgeleerd, ze heeft kleinere knuffels om kapot te maken, maar nee, juist die grote (soms even groot als zij zelf of net iets groter) moeten eraan geloven. De kittens kunnen nu ook al op de bank klimmen. Onder mijn bank zit een la met een dekbed (mijn bank is eigenlijk een bed) en de kittens hadden al ontdekt dat dat heerlijk ligt. Dus als ik ze in de huiskamer heb (omdat ik daar dan ook ben) en ik zie ze niet meer, dan liggen ze daarin. Maar wil ik ze dan knuffelen, dan schuif ik de la onder de bank vandaan en via de la kunnen ze nu op de bank komen. Ze zijn nu ook niet meer bang om eraf te springen, dat gaat allemaal heel vlotjes. Ze bespringen moeders ook wel, die ze dan even een lesje leert. Dan bespringt Arwen ze alsof ze mee gaat spelen, ze krijgen een flinke trap (hard en toch zacht), Arwen "bijt" in hun poot en gaat ze vervolgens lekker wassen. Als de kittens slapen neemt Arwen gelukkig ook weer de tijd om gezellig bij mij op schoot te liggen. Dus langzamerhand krijg ik mijn levende knuffeltje weer een beetje terug...
Vrijdag 13 februari 2004 Vanmiddag kregen we weer kittenbezoek, dit keer Ina en Suzan. Dus ik heb de kittens wakker gemaakt en ze hadden wel zin om te spelen. Dus dat hebben we gezellig gedaan. De hengel met veren vinden ze zeer interessant, alhoewel Anarórë 'm maar eng vindt en van een afstandje blijft kijken ernaar. De kittens hebben laten zien dat ze goed kunnen klimmen en Arwen heeft ook aandacht gekregen natuurlijk. Na zo'n tijd spelen worden kittens toch moe, ook al willen ze daar niet altijd aan toegeven. Uiteindelijk is Amuntë tegen Suzan aan in slaap gedommeld, heel lief. 's Avonds toen ik nog even achter de pc zat klom Ancalë weer mijn been in en ik heb 'm opgepakt en in mijn linkerarm gelegd. Bijna meteen viel hij in slaap, ik heb de rest van de avond met een mini kacheltje op mijn arm moeten typen. Best lastig met maar 1 hand als je gewend bent met 10 vingers te typen.....
Sunday 15th February 2004 Vandaag weer een poging gedaan om de kittens goed op de foto te krijgen, dit keer na vele pogingen een paar goede foto's. Het blijft lastig met wakkere kittens, ze bewegen steeds hun koppie net weg als de foto wordt gemaakt. En als ze slapen zie je hun oogkleur niet en die wilde ik er juist op hebben. Anarinya heeft dieper blauwe ogen als haar zus Anarórë, de jongens hebben ongeveer dezelfde kleur als hun moeder. De kittens hebben de krabpaal in de woonkamer ontdekt en zijn daar nu heerlijk aan het spelen. Ook beginnen ze interesse te hebben in het tunneltje dat ik van Nel heb gekregen van de zomer. Arwen gooit natuurlijk met alle knuffels in de rondte en die worden ook goed besnuffeld. Blikvoer gaat er goed in, maar lekker smikkelen bij moeders is ook nog in trek.
Wednesday 18th February 2004 De kittens zijn weer ontwormd,
ook dit keer zonder problemen. Ze groeien waar je bij staat en als ze
niet slapen spelen ze volop. Ze hebben de plastic ring met balletje
erin ontdekt en zijn daar veelvuldig mee bezig. Niet altijd nog
snappen ze hoe het werkt en zitten aan de verkeerde kant te hengelen
met hun pootje. Maar als het wel lukt vinden ze het geweldig. Op zich
een heel goede manier om hun motoriek te ontwikkelen lijkt me. Ook de
tunnel die ik van de zomer al gekregen had voor Arwen (en die er dus
niets aanvindt) is leuk, het knispert en je kan er leuk je broer of
zus mee pesten. Spelen zonder extras doen ze ook natuurlijk, vooral
veel rennen, dreigen (met dik staartje en hoge rug), elkaar
bespringen enzo. Ook moeders staart blijft leuk om in te bijten, al
vindt Arwen dat niet altijd leuk.
Tuesday 24th February 2004 Afgelopen vrijdag heeft Ancalë in mijn bijzijn een aantal keer gespuugd, waarna Arwen de rommel meteen opruimde. Ook Anarinya heb ik één keer zien spugen. Ancalë was daarna wel iets afgevallen, maar heeft het alweer ingehaald. Geen enkel ogenblik leken ze ziek, ze waren net zo alert en speels als de andere kittens en aten net zo goed. Nou schijnt het dat moedermelk nog wel wil veranderen, vooral als moeders krols gaat worden, en dat de kittens daarop reageren. Nou vond ik Arwen niet uitgesproken krols moet ik zeggen, maar wel veel onrustiger en luidruchtiger dan normaal. Vandaag zijn de kittens 7 weken oud, wat gaat de tijd toch hard. De verschillen tussen de meisjes worden steeds duidelijker. Anarinya blijft de grootste van de twee, en het donkerst. Ook haar ogen zijn donkerder blauw (naar mijn mening iets mooier daardoor). Anarórë is nu een stuk lichter dan haar zus, en haar ogen ook. Anarórë wil de laatste tijd nog wel eens op mijn schoot kruipen om daar te gaan liggen slapen, heerlijk is dat. Vandaag heb ik in lange tijd weer eens wat aan de tuin gedaan, het was koud maar zonnig en ik heb flink huisgehouden. Toen ik klaar was ben ik nog even gaan zitten in mijn tuinkluskleren en Arwen heeft ongeveer elke centimeter van mijn broek en trui besnuffeld. Ook Anarórë heeft me besnuffeld, ik rook natuurlijk naar allerlei vreemde plantjes enzo. Het was wel een grappig gezicht, moeder en dochter bezig met het besnuffelen van mijn trui. Behalve bij mezelf heb ik gisteren ook nog bij mijn moeder in de tuin gewerkt. We gaan daar een kattenren bouwen (in mijn tuin mag het niet van de woningbouwvereniging), en moesten daarvoor heel wat aarde uit de tuin werken. De ren gaat ongeveer 2 meter bij 4 meter worden, met een klein huisje erin voor de kattenbak. Alles gaan we zelf maken, want de offertes van firma's die kennels en rennen leveren gingen me toch iets boven het budget uit. Nu maken we het zelf van hardhouten palen en stevige groene rekken (gelukkig net in de aanbieding bij een tuincentrum). De tegels voor op de grond hebben we van mensen gekregen die verderop in de straat wonen, ze wilden ze weggooien. Er is verder niets mis mee met die betontegels, alleen loodzwaar. Als de ren af is (voorlopig is alleen de grond weg, zand en de rest moet nog gebeuren) zal ik foto's laten zien. Dan heeft Yelin een lekker plekje in de tuin, en eventuele logees (bijvoorbeeld Murron en Adsila) ook. Afgelopen zomer moesten we geregeld Arwen en Murron uit de klit halen...
Thursday 4th March 2004 Despite of my week off last week I haven't had much time for the website. Hence the late update of the diary. Besides taking care of my own felines I had to look after the Godfathers, Basha and Osiris, and my mum's newest family member, Yelin. My mum was away to London for a few days. Then add some kittenvisitors, resting and then work again this week and time runs out. The kittens are doing just fine of course, they were dewormed for the third time this week, and Ancalë reacted to it, he lost some weight, he didn't look sick and he gained weight already. The only thing is that Anarinya is heavier than he is now. Number one is still Amuntë, that bloke is already a kilogram! He's the best purringmachine ever, but sitting on your lap and being close to you is what Ancalë does best. He's such a loving boy, sometimes I wish he was a girl, but he isn't. Amuntë has a rounder head and straight profile, Ancalë seems more slender and his profile (nose) isn't that straight, the differences between the two of them become more obvious. Between the girls the difference is still the same, coat colour and eye colour. Both girls are less affectionate than the boys, both are sweet, don't get me wrong. Last week I spent an evening with five cats on my lap, all the kittens on a pile and Arwen on my knees in front. A true moment of happiness. Next monday the kittens will go to the vet for their first vaccination. They will be 9 weeks old minus a day, time flies, I already got the pedigrees. Next sunday I will go to the NVvK show with Yelin, Murron and Adsila, I still have to print out some photos of the little ones, the show visitors will probably like that.
Tuesday 9th March 2004 Yesterday the kittens went to the vet for their first vaccination. Four of them in the travelbasket and on their first car trip (if you don't count the trip from the vet to their home just after they were born). They encountered their first dog as well, in the vet's waitingroom, big adventure. And the vet is a large woman who touches you all over, puts some strange thing on your chest and listens and then there's this stinging sensation in your bum, not fun. Worst was the homecoming, Arwen smelled vet and she starting hissing. Poor little ones, they have no clue why. Everything is normal again though. In 3 weeks they will get their 2nd vaccination and not long after that they will leave one by one. Last Friday Anke and Hans came by for Amuntë, they come from Goes and travelled via Ede where Cattery van den Bersselaar is, to Rotterdam. Amuntë will get a nice Seal Point friend from Ede, he's only a week older than Amuntë, so they will have lots of fun together, and mischief no doubt as well. It was a very nice visit, the date of goodbye is coming closer and closer, time flies when you're having fun. I will miss the cuties, fortunately one of the ladies will ease my pain (Arwen's too). I think my choice is made, I am keeping Anarinya, her eyes are so beautiful, I'm hooked. Her coat is darker than Anarórë's and she will get a brown belly spot, but those eyes make up for it all. I can't live without them anymore, she mesmerized me. Her eyes are more beautiful than Arwen's, to my humble opinion. Perhaps I will go to a cat show with her before the summer if she's old enough, otherwise I will go after the summer, to hear what the judges have to say about her bluest of eyes. Last Sunday I visited the NVvK show in Dordrecht with Yelin, Muron and Adsila, it was a nice show, the girls got good judgements. But shows are always very tiresome, so I won't go too often, once in a while is fun.
Thursday 11th March 2004 They are becoming ever more naughty, my house isn't safe with four (five if you count mummie as well) wild felines. They have to climb into everything, you can find their teethmarks everywhere as well. I am glad that Arwen didn't get more babies, they're quite a bunch. You have to be careful where to put things, before you know it it will be on the floor. Their water bowl is near a chair in the pc/kittenroom (I have lino on the floor) and sometimes they launch themselves off the chair into their water bowl, everything turns into a wetland then. But they also drink the water, Arwen's milk is just for dessert or a nice snack. Arwen decided she wants more babies, she's in heat again, she sounds like a bulldozer. She can cry all she wants, she really has to wait almost a year before she can walk lover's lane again. This morning I had hoped that also Anarórë would pass the magic 1 kilo border, but nog she stopped at 993 grams...guess I have to wait another day.
 |
|
 |
 |
 |
 |
