Donderdag 8 januari 2004 De kittens zijn al hard aan het groeien, Arwen komt nu ook iets vaker haar doos uit om de benen te strekken, en knuffels te halen. Vanwege mijn verjaardag waren er een paar mensen die even bij ze kwamen kijken (ik vierde mijn verjaardag niet voor de hele familie, daarvoor vond ik het nog te vroeg), en Arwen houdt het bezoek dan goed in de gaten. Ik mag heel dichtbij komen en aan de kittens zitten zolang ze maar niet gaan piepen. Maar mijn moeder kreeg vandaag zowaar een tik van Arwen omdat ze te dichtbij kwam, dan voel ik me wel heel speciaal dat ik wel haar toestemming heb om aan dat leuke grut te zitten. Ik vond katten altijd al prachtige wezens, maar zo'n miniatuur katje is echt geweldig. Als ze liggen te lurken met hun tongetje om de tepel en half uit hun bekkie dan ben je zo vertederd.

8 januari 2004, Arwen met kittens	Twee lurkende kittens

Vrijdag 9 januari 2004 Vanochtend heb ik weer de kittens gewogen, de jongens gillen het hardst als ik ze oppak en dus reageert Arwen daar ook meer op. Hun neusjes zijn niet meer zo roze en krijgen nu al een licht randje eromheen en het lijkt ook zo alsof het randje van de oortjes ook een heel zacht kleurtje begint te krijgen. Bij drie van de vier kittens zijn de navelstrengetjes al afgevallen vandaag (of misschien al gisteren). Alleen bij het lichtste meisje nog niet. Toen ik ze vanmorgen woog is een van de meiden haar broertjes voorbijgestreefd en weegt nu wel 138 gram. De zwaarste knul is 137, de andere knul 133 en het lichtste meisje is 130 gram. Hele mooie gewichten dus, ik ben heel trots op Arwen.

Zaterdag 10 januari 2004 Ook bij het laatste kitten is de navelstreng eraf gevallen. Je ziet de kittens groeien, het gaat echt al heel hard. De neusjes zijn nu echt helemaal bruinig, bij de een wat donkerder dan bij de ander. Arwen komt steeds vaker de doos uit, en is steeds aan het kopjes geven. Ook als ik de deur van het kamertje opendoe om binnen te komen dan loopt ze er meteen uit, strekt haar benen en rent de huiskamer in, om haar standaard "pak me dan" spelletje te spelen. En ook gaat ze even haar nagels scherpen in de krabpaal. Dan loopt ze me weer lekker voor de voeten. Vanochtend moest ik fitnessen in Berkel, dus ben daarna maar meteen even boodschappen gaan doen (ik heb gehamsterd bij de AH, kitekat maaltijdzakjes, zeven dozen, ik had er al twee), Arwen stond al te mauwen achter de deur van de kleine kamer (waar ook de pc staat). Dus ik heb even rustig thee gezet met Arwen samen en ben nu dus maar hier gaan zitten met de pot. Nu ligt Arwen weer lekker te zogen en te spinnen. Volgens mij vindt ze het fijner als ik vaak bij haar in de buurt ben.

Zondag 11 januari 2004 Behalve katertje 2 zijn de kittens nu al in gewicht verdubbeld! Het lichtste poesje dat gister maar 13 gram aankwam is nu wel 20 gram aangekomen, tja ik had haar al een paar keer zien sabbelen terwijl de rest lag te slapen gister, zij had na een week 156 moeten wegen en zit nu al op 163! Katertje 1 zit nu ook al 3 gram boven zijn verdubbelde geboortegewicht en poesje 2 is nu al 7 gram zwaarder dan de verdubbeling van haar geboortegewicht. Katertje 2 moet nog even 5 gram aankomen en dan is hij er ook. Ik ben supertrots op Arwen want ze zijn nog niet eens een week oud! Ze zijn al echt heel groot, wat gaat het toch hard.

Maandag 12 januari 2004 Ze zijn allemaal weer meer dan 10 gram aangekomen, alleen is het nu wel iets minder dan de voorgaande dagen, 11-15 gram. Ze zien er goed uit, lekker pluizig en bol. Ook Arwen ziet er goed uit, ze heeft een mooie glans over haar vacht en voelt lekker zacht aan. Ik wacht met spanning totdat die oogjes open gaan! Dat zou namelijk elk moment kunnen gebeuren, dus ik houd ze goed in de gaten.

Woensdag 14 januari 2004 Poesje 2 is nu maar 7 gram aangekomen en gisteren ook maar 10 gram. De anderen zijn vandaag wel 16-18 gram aangekomen. Dat verschil vind ik wel groot. Gelukkig groeit ze nog wel, maar ik hou haar in de gaten. Gisteren voor ik naar bed ging heb ik nog eens even goed naar die koppies gekeken en Poesje 1 met de blauwe nagellak die was een echt Chineesje geworden! Ja, open oogjes, op een kiertje dan. En katertje 1 was een half chineesje met 1 mini spleetje en 1 oog dicht. Heel schattig! Ze kunnen hun koppies ook al optillen, zij het met moeite hoor. Heel leuk! Misschien gaan de oogjes bij de andere kittens vandaag wel open. Ik heb ook een besluit genomen over de namen, ik ga ze vanmiddag verdelen. Ik heb vier namen beginnend met een A en die allemaal zonsopgang of Zon betekenen en dat vind ik wel toepasselijk. Ze zijn tenslotte tijdens de zonsopgang van 6 januari geboren en ze zijn echte zonnetjes, nu van mij en later van hun nieuwe personeel. Nu nog besluiten wie welke zonnenaam krijgt.

Donderdag 15 januari 2004 Ik heb de namen verdeeld, de kittens heten nu: Amuntë wat zonsopgang betekent, Ancalë wat stralende betekent, de meisjes heten Anarinya, mijn zon, en Anarórë, zonsopgang. Anarórë, het poesje dat gisteren maar 7 gram aankwam heeft de schade ingehaald en woog vanochtend 19 gram zwaarder dan gisteren, ze is nu weer het hardste van allemaal gegroeid, de rest tussen de 11 en de 14 gram. Zoals jullie zien heb ik de namen verdeeld, ik weet nog niet of ik Anarinya of Anarórë houd, dat is nu nog moeilijk te zien, maar ze hebben allebei mooie namen, en de knullen ook, hun namen vond ik wat stoerder klinken. Behalve bij Amuntë (de dikste) zijn bij alle kittens de oogjes open. Ik pak ze af en toe op, maar dan gaan ze gillen en wordt Arwen boos. Helaas. Pasfoto's maken lukt dus ook niet nu, ik mag ze alleen al liggend in de doos fotograferen, maar niet oppakken. Van het weekend zal ik weer wat foto's uploaden, het kost veel tijd om ze te verkleinen (ze zijn nl 1 mb als ze van de camera komen). Morgenavond ga ik met Arwen (kittens blijven thuis) naar de dierenarts om de hechtingen van de keizersnede te laten weghalen en om haar even na te laten kijken. Voor de kittens is zo'n bezoekje aan de dierenarts een beetje riskant, straks lopen ze nog iets op. Dus dat wordt morgen snel erheen, zorgen dat ik de eerste op het spreekuur ben, dan ben ik ook snel weer thuis en hoeven de kleintjes hun moeder niet lang te missen.

16 januari 2004	Links beide jongens, rechts de meiden

Zaterdag 17 januari 2004 Alles was gisteren goed bij de dierenarts, hij heeft de hechtingen eruit gehaald en vond dat de snee goed was genezen. Arwen is nog geen uurtje weggeweest van haar kittens, die hebben heerlijk liggen slapen toen ze weg was. Er was vanmorgen niets aan te merken dat ze alleen zijn geweest, ze zijn weer goed aangekomen. Ancalë is een enorme krijserd, hij kan een enorme scheur opentrekken als ik hem wil wegen. Bij Amuntë leek ik gisteren iets te horen dat op een soort van gespin leek, nog niet helemaal geperfectioneerd, maar het was er wel. En ik zag Anarórë likbewegingen maken, bij haar eigen pootje, ze likte nog niet echt, maar ook in dit geval heel opvallend anders dan het "duimen" wat ze vaak doen. Dan ruiken ze waarschijnlijk melk en gaan dan sabbelen, of aan hun eigen pootje of aan het snoetje van een broer of zus. De beide meiden zijn nog steeds iets donkerder dan de jongens, dus misschien zijn de meiden wel allebei seal point en de jongens chocolate point. Het is in principe mogelijk al zou er volgens de kansberekening eerder drie van de vier een seal point moeten zijn. Ik wacht verdere kleuring gewoon af, misschien zijn de jongens gewoon wat langzamer met het aanmaken van pigment.

Zondag 18 januari 2004 Anarórë is weer minder aangekomen dan de rest, maar na twee dagen 19 en 17 gram erbij is het niet zo erg. Ze ligt op dit moment te lurken terwijl de rest ligt te slapen, dus ze is het vast alweer aan het inhalen. Ook hoorde ik vanmorgen van een van de dames een duidelijk gespin, Arwen was ook aan het spinnen en ik hoorde dus opeens een klein gespin ernaast. Heel lief hoor, volgens de kittenkalender spinnen ze pas na drie weken, maar deze is een stuk sneller! Je kunt ook merken dat hun gehoor begint te werken, ze bewegen hun oortjes meer en ze staan ook wijder open zodat het geluid erin kan. Heel af en toe, bij vreemde stemmen, lijken een paar kittens te blazen. Bekkies open, alleen weinig geluid.

19 januari 2004

Woensdag 21 januari 2004 De kittens worden actiever dag na dag, ze kunnen al een beetje lopen, eerst was dat nog echt met de klauwtjes vooruit trekken, het gaat nog wat bibberig, maar daar zal wel snel verandering in komen. De oogjes worden meer gebruikt, ze kijken meer om zich heen en die oortjes gebruiken ze ook al, je ziet ze bewegen bij geluid. Ook zie ik ze steeds vaker likbewegingen maken alsof ze zichzelf willen wassen. Bij Anarórë zag ik dat het eerste, Ancalë volgde daarna, hem heb ik het ook vaker zien doen en ik heb het ook al bij Anarinya gezien. Ook wordt het verschil tussen de poesjes iets groter, Anarórë is iets lichter van kleur dan haar zusje Anarinya, de neusleertjes zijn bij alletwee donker, maar Anarórë is net iets lichter boven haar neusleertje. Ook bij de jongens (die dus veel lichter dan hun zusjes zijn) is er een klein verschil. Ancalë lijkt iets lichter dan Amuntë. Bij de meiden lijken de oren ook al iets wijder uiteen te staan. Het lijken soms net moderne Siameesjes met vleermuisoren, gelukkig komt dat nog allemaal goed, die groeien vanzelf de juiste richting in. Anarinya heeft de wijdste en grootste oortjes, dat was al vanaf het begin zo en de jongens de kleinste.

Zaterdag 24 januari 2004 De kittens beginnen door te hebben dat er een einde komt aan de doos, ze lopen (waggelen) veelvuldig tegen een zijkant en dan hoor ik nagelgekras op het karton. Ze bekijken elkaar heel goed, ik zag Anarinya zichzelf vandaag ook wat likjes geven, dus klein beetje wassen. Soms lijkt het ook alsof ze een beetje beginnen te spelen, over elkaar heen klimmen en met de pootjes elkaar aanraken, het eerste begin is er dus al en ik geniet volop. Ik heb ook één van de meisjes vandaag opgepakt en op schoot gezet, alleen Arwen was het er niet zo mee eens, toen heb ik haar maar bij Arwen in het blauwe mandje gezet en vanaf daar een paar foto's gemaakt. Niet allemaal gelukt helaas, een paar wel.

 

24 januari 2004

Zondag 25 januari 2004 Vanochtend werd ik wakker, liet eerst Arwen uit de kamer, ging zelf naar het toilet, kom in in de pc/kittenkamer, liggen er geen kittens meer in de Bolletje doos. Arwen heeft ze verhuisd (voor het eerst) naar de Tena doos, waar een wit schapeachtig velletje inligt. Ook zijn twee kittens slecht aangekomen, Amuntë, de dikste kater is maar 3 gram aangekomen en Anarinya, het dikste meisje maar 4 gram, de andere twee zijn 10 gram aangekomen. Voor Anarinya is het niet zo erg, die had gisteren een topdag, toen was ze wel 25 gram aangekomen. Ik hoop maar dat het morgen beter is. Nu eerst douchen en alles klaarleggen voor de show, de batterijen voor de digi zijn opgeladen, de geheugenkaartjes klaar voor gebruik, dus.......

Maandag 26 januari 2004 De show gisteren was gezellig hoor, heel leuk om zo'n enorm aantal Thai's bij elkaar te zien. En Farao natuurlijk, hij was er ook bij, wat is het toch een knapperd. Hij heeft tegenwoordig ook zijn eigen website, neem maar een kijkje bij Cattery del ThyMar, hij is nog hard bezig ermee, maar heeft een Tonkanees poesje op bezoek gehad dus was erg moe. Ik heb ook weer wat proefzakjes van allerlei merken kattenvoer bij elkaar verzameld, dus straks hebben de kittens genoeg te eten, en het belangrijkste dan kunnen ze wennen aan verschillende soorten voer. Bij het wegen vanmorgen waren alle kittens goed aangekomen, dus de schade van gisteren is weer ingehaald. De katers Amuntë en Ancalë zijn nu weer bijna even zwaar, bij de dames is het verschil nu 9 gram. Anarinya heeft de grootste oren, dat begint steeds meer op te vallen. Haar snoetje lijkt ook iets smaller dan die van Anarórë. Echt duidelijke verschillen tussen de jongens heb ik nog niet kunnen ontdekken. Ze worden duidelijk steeds actiever, lopen meer door de doos, bijten op zichzelf en op elkaar. Ook komen hun tandjes al door, bovenin hebben ze al hun voortanden en de hoektandjes komen ook al door. Ook proberen ze af en toe boven de doos uit te kijken, heel schattig.

Woensdag 28 januari 2004 De kittens waren gisteren drie weken oud, ze zijn nu al echte minipoesjes, alles zit er nu bijna aan, de snorhaartjes zijn nog erg kort en de tandjes nog niet helemaal door. Wel hun voortanden al en de hoektandjes komen ook al door. Ze bijten elkaar ook vaker en gaan nu echt op onderzoek uit. Gisteren had Arwen de kittens al verhuisd naar de klimpiramide, ze dacht vast, kinderen van een Farao horen in een piramide, dus daar zit het hele stel. Ik heb ze maar een lekker zacht fleecedekentje gegeven en voor de uitgang een stapel oude handdoeken gelegd zodat ze er ook uitkunnen en niet naar beneden storten. Ze kunnen er dus nu zelfstandig uit en in, en dat doen ze dus ook af en toe. Arwen vindt alleen soms dat ze te ver weg wandelen (het waggelen wordt steeds minder) en probeert ze dan weer terug te halen. Ik pak de kittens geregeld op en knuffel ze dan flink. Zolang ze tegen je lichaam aanzitten en het niet te lang duurt zijn ze rustig en mag ik ze knuffelen. Dus dat doe ik lekker vaak, worden het later echte kroelkonten.

Anarórë	Ancalë en Anarinya

Zaterdag 31 januari 2004 Vandaag hebben de kittens bezoek gehad, tweemaal zelfs. 's Middags kwamen Hans, Ina en hun dochter Suzan op bezoek, Shiwa, Basha en Osiris zijn in hun liefdevolle huis geboren. Suzan wordt het nieuwe personeel van één van de twee knullen. Voor de gelegenheid had ik de kittens in het blauwe mandje gedaan, en even in de huiskamer gezet. Natuurlijk bleef Arwen er bij in de buurt en propt zich zo af en toe tussen de kittens in het mandje. Ancalë heeft een hele tijd bij Suzan gezeten, hij voelde zich prima op zijn gemak, terwijl hij gewoonlijk de grootste scheur openzet als je hem oppakt. De kittens zijn door iedereen op de foto gezet, dus er is er vast wel eentje gelukt op één van de gebruikte toestellen. Onze eigen fotosessie eerder op de dag is maar gedeeltelijk gelukt, alleen de groepsfoto was scherp. Maar ik blijf het natuurlijk proberen. Over twee weken komt Ina met haar andere dochter Lizet nog eens langs en Suzan komt vast nog wel een keer langs bij de kittens. 's Avonds kregen de kittens bezoek van nog meer kattenliefhebbers, Henriëtte, Tom en Ainee. Zelf zijn het liefhebbers van voornamelijk rode katten, maar op kittenbezoek is natuurlijk altijd leuk. Volgende week ga ik even bij ze langs in mijn rol als kattenpedicure, hun oude poes Katja loopt wat lastig door waarschijnlijk te lange nagels, dus ik ga ze eens even inspecteren. Anarinya en Ancalë zijn zeer actief, kruipen regelmatig uit het mandje en zijn het rustigst als je ze oppakt. Anarinya heeft lekker bij mijn moeder gezeten gedurende een deel van de avond.

Zondag 1 februari 2004 Aangezien de kittens al zoveel actiever zijn heb ik ze alvast met hun eerste papje geïntroduceerd, een mengsel van kittenmelk en wat Nutrix rijstebloem, het was nog niet een echt succes. Ik heb wat in hun bekje gesmeerd, dat hebben ze opgegeten, maar van het lepeltje willen ze nog niet likken, dus laat staan uit het schoteltje. Ik blijf proberen natuurlijk, want ze mogen zo langzamerhand aan wat vaster voedsel gaan wennen. Ik heb gezien dat Arwen bewust de snorharen van de kleintjes kort houdt. Ze bijt ze gewoon af. Waarom ze het precies doet weet ik nog niet, misschien kriebelen ze wel op haar buik als ze drinken. Ik zal eens her en der informeren of andere moederpoezen dit ook doen....