Vrijdag 26 mei 2006 De kittens groeien nog erg langzaam, maar ze zuigen al goed. Door het zuigen aan de tepels komt de melkproductie goed op gang. Er beginnen al oorrandjes te verkleuren.

Vrijdag 6 juni 2006 Gilgalad het kleinste meisje blijft in groei achter en wordt bijgevoerd. In de loop van de tijd raakt zij erg bedreven in het leegdrinken van het injectiespuitje. Zij begint als eerste te roepen als ze mijn stem hoort en schreeuwt de boel dan bij elkaar. Zij is de enige die dan drinkt zonder tussentijds haar keel op te zetten. Ik houd haar koppie vast en zij heeft dan de pootjes bij elkaar al probeert ze voortdurend als het injectiespuitje leeg is met haar voorpootjes de injectie spuit te pakken. Langzaam maar zeker komt haar gewicht bij al blijft ze de lichtste van het stel. Eline voert de kittens tussendoor omdat ik een dag weg ben. Zij ziet dat er maar 6 tepels in gebruik zijn. Inderdaad duwen de kittens elkaar weg om een goede plek te veroveren.

Zondag 11 juni 2006 Sinds vandaag zie je ze met elkaar spelen. De een heeft een bruinere rug dan de andere, de kleurverschillen zijn dus al te zien, al zijn het wel allemaal seal points. Net als Dess, het meisje uit het vorige nest, zijn er lichte seal points en wat donkerder seal points.

Maandag 12 juni 2006 Yelin had vanochtend de kittens uit de doos verplaatst naar het hokje onder een krabpaal. Ik maar roepen en ja hoor Gilgalad kwam als eerste te voorschijn. Ik leg ze dan na weging terug in de doos, maar iedere keer liggen ze weer in de krabpaal achter het bed.

Woensdag 14 juni 2006 Na twee dagen heeft Yelin een ander hokje met krabpaal uitgezocht en komen ze na het roepen waggelend naar buiten. Ik denk dat Yelin voor de uitgang ligt, maar zodra ik binnenkom is ze er uit en komen de kittens er ook een voor een uit. Vanaf vandaag probeer ik op advies van Eline de kittens vastvoer (aangelengd met de blikmelk) te geven. Gilgalad lust het meteen en eet je vingers of het lepeltje er bijna mee op. De kittens zijn nu 3 weken oud.

Vrijdag 16 juni 2006 de afgelopen periode was het moeilijk de kittens te fotograferen, omdat Yelin het kennelijk maar een raar apparaat vindt en er steeds tussen gaat staan. Gelukkig krijgt ze nu even de behoefte om door het huis te lopen en een rondje te maken. De andere katten ruiken vreemde dingen aan haar en blazen. Yelin trekt zich er niets van aan en kijkt of er beneden iets te eten valt en gaat daarna weer terug naar de kittens. Vandaag laat ze de kittens in de doos. De kittens doen verwoede pogingen om uit de doos te kruipen en Gilgalad is er altijd als eerste als de kippen bij. Gilgalad kan inmiddels ook een beetje van het schoteltje eten. De anderen laten het soms in hun mond stoppen maar zijn lang niet zo graag. Als Yelin weer terug komt likt zij het schoteltje leeg.

Zondag 18 juni 2006 Vanochtend lagen ze weer in het huisje van de krabpaal bij de kast. Deze keer kwam golwen er als eerste uit.

Dinsdag 20 juni 2006 Drie kittens eten nu zelf van het schoteltje. Op advies van eline heb ik kip gekookt en een beetje met kittenmelk aangemaakt. Ook heb ik speciale zakjes met vis gekocht, 4 in een plat doosje. Zo kan ik afwisselen wat ze aan vast voer eten. Ze hollen nu (een beetje waggelend door de kamer). Gilgalad lijkt altijd het hongerigste, ze eet als eerste, het snelste en is het langste bezig voor ze het schoteltje verlaat. De poepjes zijn nu ook te zien, dus moeten we snel hier wat aan veranderen. Eline om advies gevraagd.

Woensdag 21 juni 2006 Ze zijn nu 4 weken en gaan langzaam maar zeker op vast voer over, dat spaart ook de krachten van Yelin. Eline adviseert nu een kattenbak neer te zetten, hetgeen ik al gedaan had. Nu zorgen dat ze hem ook gaan gebruiken. Ik gooide de kleine pijpjes poep in de vuilnisbak, maar Eline adviseerde me die in de bak te gaan gooien.

Donderdag 22 juni 2006 Vanwege een verjaardag in de familie, weinig opvoedkundigs met de kattenbak gedaan, behalve ze er steeds opzetten. Ze eten nu wel allemaal fijngemalen gekookte kip aangelengd met kattenmelk, het lijkt erin te gaan als koek.

Vrijdag 23 juni 2006 Bij het thuiskomen na een verjaardagsetentje zie ik verscheidene bruine pijpjes in de kattenbak liggen. Dat gaat gesmeerd. Ze trekken zich omhoog langs de fleecedeken die op het bed ligt en laten zich ook via deze weg weer zakken in de kattenbak. Het lijkt al heel zelfstandig.

Zaterdag 24 juni 2006 Er komt een familie kijken naar twee poesjes, dus meteen aanleiding om de kittens beneden in de zitkuil te laten. Ze zijn niet bang en verkennen wat voorzichtig de omgeving. Dess en Aranel vinden het maar niets en blazen als ze te dichtbij komen. De keus valt op Gilgalad en Gildin. Mijn speciale band met Gilgalad kan nu niet omgezet worden in haar houden, uiteindelijk heb ik al voldoende katten rond lopen. Door haar steeds bij te voeren is zij heel handig uit een klein injectie spuitje te drinken en zoekt zij steeds mijn gezelschap.

Zondag 25 juni 2006 Trokken de kittens zich omhoog, nu zag ik vanochtend Gildin een sprongetje maken, om de eerste afstand naar boven te overbruggen. Net als gisteren bracht ik ze in een mand naar beneden. Ze hebben tot 21.30 uur beneden in de zitkuil rond gelopen. Ze hebben de vensterbank verkend, maar vinden de hoogte nog een beetje eng. Wel klimmen ze in en uit de mand en houden daar af en toe siësta met zijn allen. Yelin geniet van het in de kamer zijn en houdt soms op enige afstand in de gaten hoe ze zich gedragen. Het kleine kattenbakje wordt druk gebruikt, dus dat gaat goed. Af en toe geef ik ze een bordje met eten, maar moet er voor waken dat de andere katten het niet gaan opeten. Ik zag in het begin van de avond dat een kitten een sprongetje maakte over een ander kitten, een soort haasje over. Het is verbazingwekkend hoe de ontwikkeling gaat. Ze rennen harder (op de fleecedeken) en onderzoeken de plek onder de openhaard en tussen twee banken. Het blijft fantastisch om er zo vaak naar te kijken en te zien hoe het gedrag gaat. Na een langere tijd op het hoge deel van de kamer vertoefd te hebben, vleit Yelin zich weer op de grond en komen ze vanzelf drinken. Begin van de middag echter lag ze recht op de grond en probeerden 3 kittens haar tepels tevergeefs te bereiken. Soms heeft Yelin dus geen zin om klaar te liggen.

Maandag 26 juni 2006 Renden de kittens gisteren rond het mandje, vandaag is de snelheid opgevoerd met rennen en klimmen. Aranel en Dess blazen niet meer en Dess kruipt in het lege mandje om de kittens te bekijken. Golwen loopt op Aranel af en slaat haar pootje uit. Aranel slaat terug, maar Golwen lijkt niet onder de indruk en rent weg. Langzaam maar zeker wennen de grotere juniors aan het stel. Na een tijdje kruipen de kleintjes één voor één in de mand en gaan slapen. Yelin houdt het mandje in de gaten, maar geniet zelf van het in de kamer kunnen zijn.

Dinsdag 27 juni 2006 Wat mij toch iedere keer opvalt is het gedrag van Yelin. Als ik na een tijdje mij laat zien in de kittenkamer lopen ze nu rennend op mij af. Na het wegen krijgen zij vanzelfsprekend als eerste te eten. Daarna vul ik met voer voor volwassenen het schaaltje van Yelin. Altijd zijn er een paar kittens die dat interessanter (of lekkerder) vinden waardoor er naast Yelin nog 1, 2 of 3 kittens bij gaan staan. Zodra dat gebeurt neemt Yelin afstand en wacht tot de kittens klaar zijn met eten. Yelin haar bakje vul ik vanzelfsprekend bij, want zij zal ook best trek hebben. Haar rug is wat smalletjes, maar af en toe wil zij een loopje door het huis en eet dan ook beneden. Ik vraag mij af of zij rondloopt om niet opgesloten te zijn of om de plek in de groep te behouden. Aranel en Dess vinden het ook leuk als zij er is, terwijl Yelin zelf steeds naar het kamertje voor wil waar Gennaro staat als hij niet buiten is. Ik zal blij zijn als hij geen gevaar meer vormt om de dames te dekken, want dat kan nog na 6-8 weken. Dan maar hopen dat het goed gaat in de groep.

Woensdag 28 juni 2006 De kittens worden als zij beneden zijn steeds ondernemender maar blijven nog in de zitkuil en klimmen vaak weer in de mand om daar met zijn allen te slapen.

Donderdag 29 juni 2006 De persoonlijke fotopagina's van de kittens bijgewerkt. Gisteravond kwam een vriendin en waren de kittens beneden. Zij zette een kattenkrabpaal met niveau's op de grond en zetten een paar kittens op het eerste niveau. Dat leek een beetje eng. Aan het eind van de avond klommen zij naar boven en verkenden een groot deel van de krabpaal. De dames lijken iets ondernemender dan de jongens, maar dat kan veranderen. Nu ik niet meer bijvoer (via de fles) zijn er andere kittens die tegen mij aan komen zitten. Iedereen wordt vanzelfsprekend veel geaaid en samen vechten/spelen zij ook regelmatig. Als zij in de kamer zijn neemt Yelin plaats op het hogere deel van de kamer in een hoek van een bank. Gisteravond kwamen de kittens uit de zitkuil en renden in het rond. De dames Aranel en Dess zijn wel nieuwsgierig maar blazen soms en de kittens lijken zich daar weinig van aan te trekken.

Vrijdag 7 juli 2006 Inmiddels wordt de bejegening van de twee andere dames Aranel en Dess ook steeds duidelijker. Kijkt Dess de kat uit de boom, Aranel daagt ze uit, rent achter de een of ander aan en heeft duidelijk plezier in de nieuwe aanvulling van het kattenbestand hier thuis.

Zaterdag 8 juli 2006 Er komt nog een familie naar poesjes kijken. Inmiddels is het een gewoonte om de kittens nadat ik de kamer wat geordend heb naar beneden te halen en ze daar te laten lopen tot het Yelin teveel wordt. Ze rennen inmiddels de kamer door (soms in groepjes) en Aranel rent er achteraan.

Zondag 9 juli 2006 Aranel pakt af en toe een kitten, probeert haar vriendelijk te bijten of geeft ze een zacht tikje alleen om aandacht te krijgen. De kittens zijn totaal niet bang en maken gebruik van de hele kamer. Ze springen tegen de bank aan en gaan er op en af.

Maandag 10 juli 2006 Omdat ik ook de katten van Eline verzorg is het soms druk en ben ik vaker een tijdje weg dan anders. Zodra het kan zijn de kittens beneden en breng ik ze terg als ik weg moet. Yelin voelt zich kennelijk opgelsoten want ze roept regelmatig als ik ze mij hoort. Soms laat ik haar zelf eruit zodat ze een rondje door de kamer kan maken als ik zelf nog wat anders te doen heb.

Dinsdag 11 juli 2006 De verjaardag van zoon Mark. Hij komt eerst naar huis, zodat hij nog wat kan helpen met kleine dingen aan de computer. Ook hij vindt de kittens erg leuk en ze voelen zich ook erg vrij. Het is opvallend dat als ik eten in de kamer zet, de grotere katten ze toch de gelegenheid geven te eten. Zodra het kan eet Aranel natuurlijk mee.

Woensdag 12 juli 2006 Wil Yelin zelf steeds naar de gang (om te kijken of ze de kamer van de vader van de kittens in kan, nu zag ik haar met een kitten in de bek uit de gang terugkomen. Deze was kennelijk achter haar aan gekomen en nu bracht ze dit kitten terug in de kamer.

Donderdag 13 juli 2006 Aranel voelt zich ook verantwoordelijk, meer dan Dess. Zij kijkt en holt soms achter een kitten aan als die een run maakt.

Vrijdag 14 juli 2006 Vandaag bij het binnenkomen maakte een kitten een sprong van de stoel naar het bed en overbrugde zo 50 cm.

Maandag 17 juli 2006 Het weekeind was druk met verjaardagen, dus de kittens waren maar kort in de huiskamer. Ze worden wel steeds ondernemender. Vliegen achter elkaar aan de kamer door en proberen de bedekte banken alsnog te ruineren, door onder de dekkleden te gaan krabben. Banken zijn geen krabpalen, dus moet je ingrijpen. De oudere katten begrijpen het woord nee, maar de kleintjes rennen verschrikt weg als ik dat roep.

Dinsdag 18 juli 2006 Aranel neemt soms de zorg voor een poesje over. Gaat in de mand liggen waarmee ik de kittens naar beneden breng en likt ze. Dess is veel minder zachtaardig. Die begint soms te stoeien terwijl ik dan denk een beetje zachtjes aan doen.

Woensdag 19 juli 2006 Het blijft druk een nest hebben en de katten van Eline na lopen, aandacht geven en ook nog wat sociale verplichtingen hebben in deze hitte. Bij Eline zijn ze altijd blij als ik er ben, dus verdeel ik de dag een beetje over de twee kattenfamilies.

Donderdag 20 juli 2006 De kittens klimmen op de krabpalen en proberen elkaar tegen te houden er ook op te klimmen. Ligt er een te slapen dan is een broertje of zusje wel zo vriendelijk om in de oren te bijten en ze tot spelen aan te sporen. Het leukste om te zien is als ze met vier poten tegelijk bovenop een ander springen.

Vrijdag 21 juli 2006 De kleintjes jagen nu soms ook de groten weg als ik ze beneden eten geef. De zakjes eten geef ik ze 's ochtends en 's avonds boven, anders eten Osiris en Aranel het op. Yelin blijft van boven naar beneden lopen ook als de kittens beneden zijn. Een soort onrust in haar gedrag. Omdat ik niet steeds de andere poezen in de kittenkamer wil, betekent dat voor Yelin dat de deur even dicht gaat. Ze maakt echter al regelmatig de deur open.

Zondag 23 juli 2006 Vanochtend liepen de kittens op de overloop nadat Yelin de deur geopend had. Uitslapen is er niet bij. Yelin begint vanaf half 7 te roepen, soms iets later. De hele middag en avond waren de kleintjes beneden, heel gezellig.

Woensdag 26 juli 2006 Vandaag hebben de kittens hun 1e inenting gekregen. De dierenarts weegt ze, bevoelt hun organen en luistert naar hun hartje. Vervolgens krijgen ze de enting en hun eigen vaccinatiepaspoortje.

Donderdag 10 augustus 2006 Vandaag zijn de kittens gecastreerd. Een schreeuwend of roepend groepje dat de autorit niet erg fijn vond. Nadat we Eline hadden opgehaald waren we op tijd bij de dierenarts. De meisjes werden één voor één onder handen genomen. De operatie is moeilijker omdat het priegelwerk betreft. De DA, zeer ervaren hierin, wist de klus te klaren. De castratie van de meisjes ging als volgt: Eerst een injectie om te slapen, dan een zalfje om de ogen in te smeren om vervolgens klaar gelegd te worden op de operatietafel. Voor-en achterpoten worden gefixeerd en de buik wordt ter plaatse geschoren, haren weggezogen en ontsmet. Met een soort grove haaknaald wordt , nadat de snede is gemaakt, gevoeld waar de eileiders lopen om die voorzichtig naar boven te halen. Afbinden, doorknippen en dichtnaaien en de klus is geklaard. De jongens werden op een rijtje gelegd en de castratie van hen is eigenlijk betrekkelijk eenvoudig (vergeleken met de meisjes). Na de operatie krijgen ze een anti sedatie prik en na korte tijd komen de kleintjes weer bij. Thuis gekomen werd er door de anderen niet geblazen, maar werkte iedereen (behalve Osiris) mee aan het aflikken van de haartjes van de kittens, waar waarschijnlijk een ander luchtje aan hing. Om dit te zien is toch wel ontroerend. Ze vormen echt een groep. Eenmaal thuisgekomen werden eerst de nageltjes gelakt, omdat Eline anders de kittens niet herkent. Vrij snel daarna was het weer rennen en hollen geblazen.

Woensdag 16 augustus 2006 Drie weken geleden was hun eerste inenting en vandaag de tweede en voorlopig laatste (pas over een jaar moeten ze weer een inenting krijgen, daar zorgen hun nieuwe baasjes natuurlijk voor). Het stel heeft tijdens de autorit flink geklaagd, maar eenmaal in de wachtkamer bij de dierenarts waren ze rustig. De assistentes vonden het een erg leuk stel en met een mobiel werd ook nog even snel een foto gemaakt van ze. Dierenarts Tom mocht dit keer ze inenten, ook dit keer werden ze goed nagekeken, gewogen, hartslag beluisterd en ook hun oortjes werden nagekeken. Na de inenting mochten ze in het mandje wachten tot iedereen klaar was. Broertje Giliath kreeg ook nog een extra inenting voor Rabiës en een microchip, dit omdat hij naar België verhuist en hij dit nodig heeft volgens de officiële transport regels van de EU.