|
|
|
|
Augustus 2004: Onze lieve Basha is
niet meer. We hebben besloten (in overleg met de DA) dat we deze
donderdagmorgen onze lieve Basha zouden laten inslapen. Hij is nu
16 jaar en 9 maanden en al bijna twee jaar aan het kwakkelen. Hij
is de afgelopen twee jaar al flink vermagerd, maar deze zomer veel
erger. Zijn spiermassa is nu nog erg klein, en hij heeft moeite om
goed te kunnen lopen. Hij is ook al maanden incontinent (dat wil
zeggen hij poept en plast soms op de bak maar vaak ook niet, dan
doet hij het ergens in de kamer). Zijn vacht ziet er ook al
maanden niet gezond uit, zeer vet en plukkerig. De DA had eerder
niets kunnen vinden wat hem mankeert, maar aan ouderdom kun je
niets doen.
Ik ben vanmorgen dus vroeg met mijn broer Mark naar mijn moeders
huis gegaan, daar hebben we Basha geknuffeld natuurlijk. Hierna
zijn we met Basha (die ik gewoon op de arm heb genomen) naar de DA
gegaan. De DA heeft hem eerst een spuitje om te gaan slapen
gegeven (wat Basha niet leuk vond, de arme schat had ook weinig
spier meer over waar de naald in kon), we hebben 'm geaaid, totdat
hij wat misselijk werd van de narcose, toen hebben we hem rustig
neergelegd, hij viel rustig in slaap. De "overdosis" gaat
rechtstreeks in zijn hart (of rondom) en hij ging steeds langzamer
ademen totdat hij weg was gezakt. We hebben rustig met de DA (en
zijn DA vrouw, en de assistente) gepraat, oa over hun nieuwe
praktijk, die nog wordt gebouwd (krijgen ze een aparte
operatiekamer en meer ruimte voor apparatuur) etc. Daarna hebben
we hem weer mee naar huis genomen en thuis aangekomen op de bank
gelegd. Eerst reageerde Osiris er niet op, maar later ging hij
lekker naast Basha liggen, heel erg lief. Yelin heeft 'm nog een
likje op zijn koppie gegeven (de jongens Pika en Gennaro zitten
sinds gister in de katerkamer en hebben we daar gelaten). Mark was
in de tussentijd een grafje achter de kattenren aan het graven,
waar we hem in hebben gelegd (in een oud lakentje). We zullen hem
erg missen.
Arwen's oudste peetoom is Basha, een lieve knuffelbeer van nu alweer ruim 15 jaar oud. Basha is bij ons gekomen als gezelschap voor Shiwa en heeft dezelfde ouders als zij. Toen wij Basha gingen uitzoeken viel hij meteen op, omdat hij de kleinste van het stel was. De keuze was moeilijk, maar hij is het toch geworden. Zijn eigenlijke naam is Bengeltje, maar dat was wat lastig in het gebruik. Om de een of andere reden is het toen Basha geworden. Eenmaal bij ons groeide hij hard en van het kleine kitten met het grote hoofd werd hij de grote kat met een iets kleiner hoofd. Hij heeft altijd een voorliefde voor eten gehad en was meestal net iets aan de dikke kant voor een Siamees, maar veel slanker dan veel gewone schootkatten. Basha heeft een "typische" Siamezenstem, erg luid. Als hij door een telefoongesprek heen gilde (bij hem is het meer gillen dan praten) dachten ze aan de andere kant van de telefoon dat er een baby aan het huilen was. Pasgeleden kwam er geen enkel geluid meer uit zijn strotje. Dat was een erg maf gezicht, Basha mauwde zonder geluid. Wel rustig, maar na een bezoekje bij de dierenarts, een kuurtje en wat hoestdrank had hij weer vlot zijn stem terug. Weg rust.
In tegenstelling tot Shiwa wat een zeer intelligente kat was, is Basha een echte dommerd. Een vogeltje heeft hij nog nooit te pakken gekregen, ze waren hem steeds te slim af (kikkers kon hij wel vangen, helaas, die kunnen heel hard krijsen). Als een deur op een kier staat gaat hij ervoor zitten mekkeren in plaats van de deur met zijn poot open te maken. Gelukkig compenseert Basha dit door zijn grote knuffelgehalte, hij is de goedheid zelve. Je kon hem gerust aan de staart trekken en een kind van twee dat eens op bezoek was heeft hem eens bij zijn nek omhoog getrokken, hij deed niets. Zijn favoriete hobby is slapen, bij voorkeur op je schoot. Hij is dan ook recordhouder spinnen in huis, dat kan hij het hardste. Ik heb hem een kunstje geleerd, als ik met mijn hand op mijn borstkas sla dan springt hij zo in je armen. Tegenwoordig kan hij niet meer zo goed springen en komt hij bij je benen en klimt omhoog met wat hulp, ouderdom komt met gebreken moet je maar denken.
Basha heeft fungeerd als een soort pleegmoeder voor zowel Arwen als Murron, hij vond die kleine mopjes zeer interessant en wilde ze meteen een flinke wasbeurt geven. Hij heeft ze goed op hun gemak gesteld in die nieuwe vreemde omgeving. Murron probeert soms bij hem te drinken, maar daar valt weinig te halen. Eenmaal op hun gemak wilden de dames ook met hem spelen, maar dat doet hij niet meer. Een zonmaatje is hij wel en Basha ligt dan ook regelmatig met de dames te bakken.
 |
|
|
|
|
Cattery elvëa mëoi | Poezen | Katers | Peetooms | Kittens | Genetica | Shows | Links
Cattery elvëa mëoi
elinegeertsema@zonnet.nl
Date Last Modified: 20-08-2004
Copyright Eline Geertsema