Amuntë Elvëa Mëoi - De eerste 24 uur: Echt vrienden zijn ze nog niet, maar het begint wel te komen zoals je op bijgaande foto's kunt zien. Om zes uur waren we thuis en om half tien lagen ze al alle twee bij me. Er is nog veel geblazen, gemauwd en gemept, vooral van Gaya's kant (Gaya is het seal point kitten, afkomstig van cattery van den Bersselaar), maar vanmorgen lagen ze met z'n tweeën door de keuken te rollen. Ze lopen elkaar uit te dagen en het begint al echt spelen te worden. Gaya viel ons zelfs aan: wij roken natuurlijk ook naar Amuntë! Amuntë geeft regelmatig grote brullen. Het is net of hij zich dan ineens realiseert dat hij z'n familie mist en ze probeert te roepen. Ook is hij nog een beetje schrikachtig. Maar ja, hij is er natuurlijk ook nog maar net, alles is nieuw en dan ook nog een vreemde kat die hem constant belaagt, al met al is het niet zo vreemd. Gaya had vanmorgen een klein beetje diarree, ik denk gewoon van alle spanning en opwinding. Ik heb ze vannacht samen in de kamer gelaten en we hebben ze niet meer gehoord. Dat zegt niets, want wij sliepen, maar ik geloof toch wel dat het vrij rustig gebleven is. Toen ik beneden kwam lagen ze allebei aan een andere kant van de kamer te slapen. Ze zijn de hele morgen super-actief geweest en nu slaapt Amuntë in een stoel en Gaya in het hangmatje van de krabpaal. Nog zover mogelijk van elkaar vandaan, maar ik heb er alle vertrouwen in dat dat gauw zal veranderen.

Amuntë en Gaya houden elkaar goed in de gaten

Zondagmiddag was het bekeken: ze lagen tussen de middag voor het eerst samen in het mandje en daarna hebben ze bijna de hele middag tegen, op en onder elkaar op de vensterbank gelegen. Ook nu, terwijl ik achter de computer zit, liggen ze half over elkaar heen in het zonnetje. Amuntë is inderdaad veel afwachtender dan Gaya. Hij begon gisteren eigenlijk pas echt los te komen. De eerste dagen heeft hij alles van een afstandje liggen bekijken. Hij had geen interesse in deuren die opengingen, kwam niet naar je toe en liep veel te mauwen. We hebben hem veel geknuffeld en dan werd er volop gesnord en gerold, maar als hij wilde slapen, ging hij alleen op een stoel liggen. We pakten hem dan en namen hem op schoot. Dan bleef hij wel liggen, maar uit zichzelf kwam hij niet. Sinds gisteren dus wel. Hans moest gisteravond nog werken op school en ik heb de hele avond met twee katten op schoot gezeten. Heerlijk! Hij komt nu ook als ik hem roep en wil ontzettend graag elke deur door die opengaat. Hij voelt zich nu duidelijk thuis, maar het heeft even tijd gekost. Zoals je op de foto's kunt zien gaat het prima met die twee!

Het ijs is gebroken, het begin van een goede vriendschap?

9 mei 2004: Op het ogenblik zijn ze weer heel erg wakker. Ze vliegen als gekken achter elkaar aan! We zijn vanmorgen naar de moeders geweest (moederdag) en toen we thuiskwamen lag er een schemerlampje op de grond (het doet het gelukkig nog), een plant was uit de vensterbank gemept, de kattenbak was half leeggeschept (is ook erg leuk speelgoed, vooral als hij net bijgevuld is met verse korrels) en er lag verspreid door de kamer vanalles op de grond. Het gebruikelijke beeld dus. We hadden laatst vrienden te eten die ook allebei katten hebben en die keken hun ogen uit. Het ene stel heeft een Pers en het andere een Heilige Birmaan en de reactie was: Dat heeft Bowie nooit gedaan....... Nee, Sofietje ook niet.... Dat zit toch echt wel in het ras hè. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik zulke saaie katten helemaal niet zo leuk zou vinden. We kunnen ook bijna niet kwaad op ze worden, we moeten er eigenlijk steeds enorm om lachen als ze weer op de slooptoer zijn. Maar we proberen ze toch een klein beetje op te voeden, meestal m.b.v. de plantenspuit. 't Heeft alleen doorgaans een zeer tijdelijk effect!

Gaya en Amuntë, beiden 4 maanden oud

Eind Juli 2004: En toen waren ze alweer een half jaar! Wat gaat het toch vlug. Amuntë wordt steeds mooier. We waren bang dat hij te dik aan het worden was, maar de laatste weken begint hij echt "vorm" te krijgen. 't Is net of hij z'n babyvet een beetje aan het kwijtraken is. Z'n vacht is schitterend roomwit en naar z'n kopje kan ik blijven kijken. 't Is een beauty. Behalve z'n hangbuik dan, maar goed, een kleinigheidje hou je toch. Het is nog steeds een enorme snorkont en hij is verschrikkelijk aanhankelijk. Hij vraagt de hele dag (vaak blèrend) om aandacht. En negeer dat maar eens met zulke ogen! 's Morgens is hij degene die je op een holletje komt begroeten als je beneden komt. Gaya blijft rustig in z'n hangmatje liggen en denkt: ze komen wel naar mij. Nu lijkt het net of Gaya zo rustig is, maar niets is minder waar. Hij dendert met orkaankracht door het huis en Amuntë zit dat doorgaans doodgemoedereerd van een afstandje te bekijken. Maar zo af en toe krijgt hij ook de dolle vijf minuten en berg je dan maar! Maar wat is het allemaal leuk! Ze zijn inmiddels gecastreerd en dat is prima verlopen. Het was een zeer rustig dagje! Ze hebben bijna de hele dag geslapen, maar 's avonds stonden ze alweer lekker te eten en was het leed al zo goed als geleden. Ze hebben intussen ook weer een dosis Drontal gehad en kunnen er dus weer een half jaartje tegen.

Amuntë een half jaar oud	Amuntë samen met Gaya op schoot

Anarórë Elvëa Mëoi - De eerste paar dagen van Anarórë: Het gaat goed met Xara (zo hebben we Anarórë genoemd). De eerste avond vond ze het duidelijk heel eng allemaal en verstopte ze zich meteen in een hoekje toen we haar in de slaapkamer hadden neergezet, maar de tweede dag ontdooide ze al een beetje en vanaf gisteren gaat het eigenlijk heel goed. Ze is soms nog wel een beetje schrikkerig, maar ze is vooral heel lief, aanhankelijk en speels. Ze heeft onze andere Siamees (Ringo) al een paar keer ontmoet. Ze lijkt niet erg onder de indruk van hem te zijn, maar andersom is Ringo vreemd genoeg erg bang voor Xara. Als we hem in een kamer zetten en hij ziet Xara, dan kruipt hij helemaal ineen. Hij is niet echt agressief tegen Xara, maar meer bang, alsof hij een enorme leeuw ziet staan in plaats van een klein poesje. Nou ja, hopelijk worden ze over een poosje echt goede vriendjes.

Anarórë alias Xara is een prachtige meid
Xara in actie, springen kon ze altijd al goed, hier eindelijk eens op de foto

Xara is nu bijna twee weken bij ons, en ze is inmiddels al bijna helemaal ontdooid. Ze verstopt zich niet meer; integendeel, ze is heel nieuwsgierig en loopt door het hele huis alles te ontdekken. Ze heeft ons inderdaad al helemaal ingepakt met haar lieve snoetje, en we zijn altijd blij om haar enthousiast te zien spelen (met ons en met haar speeltjes) en ronddartelen. Helaas doet ze dat ook midden in de nacht, zodat we de laatste tijd niet helemaal ongestoord van onze nachtrust kunnen genieten... Ze slaapt gezellig bij ons op bed, maar soms valt ze ons 's nachts opeens aan, zodat je bijvoorbeeld plotseling nageltjes in de oor voelt. Verder eet ze goed, en is ze niet op haar mondje gevallen. Als ze aandacht wil, of nog verder wil spelen terwijl wij het mooi vinden geweest, dan laat ze dat wel horen! Ringo moet nog altijd niet veel hebben van onze kleine nieuwkomer, maar andersom vindt Xara onze Ringo erg interessant. Soms loopt ze urenlang achter Ringo aan, en ze trekt zich dan niets aan van het geblaas van die imposante kater. Toch lijkt het iedere dag ietsje beter te gaan. Ringo rent al niet meer meteen het huis uit als hij Xara ziet, en hij duldt haar aanwezigheid. Dat is al heel wat sinds de eerste dagen, maar we moeten nog heel wat geduld hebben voordat het echt vriendjes zijn geworden.

Ringo en Xara op de krabpaal	Xara, 4 maanden oud

7 mei 2004: Hierbij nog wat foto's van onze Xara. Zoals je op de foto's kunt zien, is het (nog steeds) echt een prachtig beestje. We hebben ook al veel complimenten over haar gehad wat familie, vrienden en collega's (zowel qua uiterlijk als qua hoe ze is - lief, aanhankelijk, speels; trouwens nog steeds ook wel behoorlijk ondeugend...). Verder kun je uit de foto's opmaken dat ze veel gebruik maakt van onze krabpaal en dat het veel beter gaat met onze andere kat Ringo. Hij is gelukkig niet meer bang van haar. Ze liggen vaak bij elkaar in de buurt, eten uit 1 bordje en spelen regelmatig samen. Het initiatief daarbij komt nog wel bijna altijd van Xara, maar de vooruitgang met enige weken geleden is toch enorm. Verder heeft Xara sinds gisteren ontdekt hoe het kattenluikje werd, en ze is nu regelmatig in de tuin te vinden.

Xara een half jaar oud	Xara en Ringo zijn dikke maatjes

Eind Juli 2004: Het gaat prima met Xara (en ook met Ringo, ze hebben nog steeds veel aan elkaar, liggen vaak samen in een mandje en Xara wordt regelmatig helemaal schoongelikt door Ringo...). Het is echt een enig poesje! Xara kan inderdaad soms best ondeugend zijn! Zo kunnen we haar maar niet duidelijk maken dat onze bank géén krabpaal is. Maar ze is vooral heel lief...

Ancalë (Doby) neemt dat uitvliegen wel erg serieus, vinden jullie nou ook niet?

Ancalë Elvëa Mëoi - Ancalë is als laatste verhuisd, naar Eindhoven, hij wordt nu Doby genoemd. Als Doby alleen is in de woonkamer is hij allesbehalve een dondersteen. Dat wordt hij pas zodra ik er ook ben. Vooral dan gaat hij de boel verkennen. Afwassen, koken en eten duren nu 1.5 keer zolang. Hij miauwt voortdurend om aandacht. Hij wil dan geaaid worden of spelen. Bovendien springt hij dan zeer regelmatig op mijn schouders. Spinnen doet hij ook vaak.  Bij deze wat foto's van Doby's eerste weekend bij mij. 's Avonds wordt hij steeds baldadiger. Gelukkig wel een stuk rustiger tijdens de afwas. Hopelijk blijft dat zo. Gisteren had hij wel iets doms gedaan. Hij viel achter een hoge hoekkast. Gelukkig kwamen mijn ouders nog 's ochtends langs, terwijl ik werkte, en konden hem bevrijden.

Kijk, dit is mijn krabpaal, istie niet mooi?	Doby kan ook lief slapen in zijn mandje

9 mei 2004: Het lijkt erop, dat Doby het liefst vis eet. Van andere dieren blijft zeer geregeld het grootst deel van de portie staan. Echter, bij mij is het wel degelijk van Felix en dus niet het dure merk. Uiteraard groeit hij goed, dus als hij de zachte brokjes niet eet, compenseert die dat met de harde brokjes.. Hij is al een stuk rustiger als ik huishoudelijke karweitjes verricht en eet. Wel is hij bezig met het slopen van een papieren lamp. Zeer regelmatig hangt hij onderaan met zijn nagels in de lamp. Een surprise leeuw en een mooie kalenderplaat zijn ook gesneuveld. Verder gaat hij ook spelen met een plant ondanks het feit dat er gaas in zit. Ondertussen heeft hij drie nachtjes gelogeerd bij mijn ouders. De eerste avond was het vooral verkennen van het kamertje. De volgende ochtend bleek hij geslapen te hebben in het vervoersmandje. Mijn ouders hebben hem 's avonds naar de woonkamer gehaald, maar wel zonder de andere drie katten. Ze hebben geprobeerd hem met Wammes (ter info: Wammes is de Blue Point broer van Osiris, zie Peetooms) te introduceren, maar Wammes was bang voor hem. Hij vluchtte letterlijk weg. Eenmaal de woonkamer verkend, ging hij dezelfde soort stoute dingen doen als bij mij in de flat. 's Ochtends als ik op sta, maar ook na thuiskomst, na huishoudelijke taken verricht te hebben en vlak voor ik ga slapen is hij super lief. Dan ligt hij op mijn schouders of in mijn armen luid te spinnen en mij kopjes te geven. Ook bij mijn vrienden/familie/kennissen gaat hij op schoot liggen.

Eind Juli 2004: Inmiddels is de grote papieren lamp in m'n kamer verdwenen. M'n moeder heeft nu de opdracht er een andere kap op te zetten van onverwoestbaar materiaal. De plant, die ik voor m'n flat kreeg van m'n zus, zal het zeer waarschijnlijk niet gaan overleven. Er zat vanaf Pasen al gaas in, later ook beplakt met plakband, maar daar wist hij toch doorheen te komen. De stengels zijn behoorlijk wankel en hij trekt ze zeer regelmatig een eind naar de vensterbank. Waar ik minder blij mee ben, is dat Doby mij geregeld straft als hij z'n zin niet krijgt. Dan gaat hij meppen richting m'n ogen en mij bijten. Hopelijk gaat dat over. Aan de andere kant wil hij continue bij mij zijn en dat is heel lief. 's Avonds is hij wel rustiger aan het worden. Het is niet meer de hele tijd spelen, maar ook liggen in de buurt. Nu ligt hij voor mij op het bureau. Als hij bij mijn ouders logeert zet hij letterlijk de boel op stelten. De twee katers en poes accepteren hem nog steeds niet, ookal laten ze hem sinds m'n vakantie wel door het hele huis lopen. Het is dan veel geblaas. Bang is Doby niet. Hij houdt ervan bovenop m'n ouders katten te springen.

Eind Februari 2005: Vandaag ben ik bij Doby op bezoek geweest, ik wilde wel eens met eigen ogen zien hoe hij is geworden. Hij is een mooie grote kerel geworden, en zijn kleur is heel mooi. Zijn points zijn lichtbruin en zijn lijf is bijna geheel wit, ach kijk zelf maar: